เตือนใจก่อนไปสัมภาษณ์งาน!!
วันหนึ่งในเดือนมีนาคม 2551 ผู้เขียนเข้าไปหางานในเว็บไซด์แห่งหนึ่ง จนไปสะดุดตากับตำแหน่ง ฝ่ายขายธุรกิจ บริษัทแมสซีฟ แอคชั่น/ บริษัท ไลอ้อนเนส แอดเวอร์ไทซิ่ง จำกัด
ซึ่งทางบริษัทได้ระบุคุณสมบัติไว้ดังนี้
เงินเดือน??-
สวัสดิการ?มีโบนัส/ที่พัก
คุณสมบัติ?* วุฒิการศึกษาปริญญาตรีขึ้นไป
?????????????? * ไม่จำเป็นต้องมีประสบการณ์ ยินดีรับนักศึกษาจบใหม่
ไม่กี่วันหลังจากสมัครทางบริษัทก็เรียกสัมภาษณ์ เมื่อเดินทางถึงบริษัทก็พบว่าเป็นอาคารสำนักงานขนาดหนึ่งคูหา พอเปิดประตูเข้าไปก็พบเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์อยู่แค่สองคนหลังเคาร์เตอร์ มีโซฟาหนึ่งตัว โทรทัศน์หนึ่งเครื่อง บนผนังมีโลโก้ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่, วอล์ดส์ดีสนี่, ดีแทค ฯลฯ ติดอยู่ นั่งกรอกใบสมัครเสร็จเจ้าหน้าที่ก็เชิญขึ้นไปสัมภาษณ์กับผู้ชายคนหนึ่งที่อ้างว่าเป็นผู้จัดการ ลักษณะการแต่งกายดี ใส่สูท (แต่ขัดกับหน้าตามากๆ ดูๆแล้วเหมือนเซลเดินขายเครื่องกรองน้ำตามบ้าน) โดยขึ้นไปสัมภาษณ์ชั้นบนทางขึ้นเป็นบันได้แคบๆชันๆอยู่ติดกับห้องที่มีประชาสัมพันธ์
คำถามการสัมภาษณ์ก็ทั่วๆไปที่แปลกคือคำถามที่ว่า ‘มีแฟนหรือยัง’ ย้ำชัดว่า ‘แฟน’ ไม่ได้หมายถึงคู่ชีวิตแต่อย่างใด เมื่อให้คำตอบก็ถามต่อไปอีกว่าแฟนมีผลต่อการตัดสินใจทำงานของเราหรือไม่ พอซักถามกันจนเป็นที่พอใจแล้วก็แนะนำเล่ารายละเอียดของบริษัทให้ฟัง โดยบอกว่าทางบริษัทฯ ทำประชาสัมพันธ์ให้กับบริษัทใหญ่ๆ อย่าง จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่, วอล์ดส์ดีสนี่, ดีแทค ฯลฯ เช่นโปรโมทซีดี คาราโอเกะ หรือโปรโมชั่นต่างๆ เจ้าหน้าที่ชี้แจงถึงการรับสมัครว่าปัจจุบันบริษัทฯกำลังหาคนเพิ่มเพื่อรับรองการขยายสาขาที่กำลังจะเปิดใหม่หลังจากที่เปิดมาแล้วกว่าร้อยสาขาทั่วกรุงเทพฯ สัมภาษณ์เสร็จก็บอกว่านี่เป็นแค่การคัดเลือกเบื้องต้น ทางบริษัทฯจะแจ้งผลการสัมภาษณ์อีกครั้งไม่เกิน 7 วัน?หลังจากนั้นผู้เขียนก็กลับไปรอผลการสัมภาษณ์ หลังจากนั้นประมาณ 5 วันประมาณทุ่มกว่าๆ ก็มีเจ้าหน้าที่โทรมาแสดงความยินดีบอกว่าสัมภาษณ์ผ่านให้มาสัมภาษณ์รอบ 2 อีกครั้งในวันรุ่งขึ้นเวลา 8.00 น. เมื่อไปถึงบริษัทฯตามเวลาที่กำหนดทางเจ้าหน้าที่ก็ให้นั่งรอ คนที่ผ่านการสัมภาษณ์ไม่ได้มีแค่ผู้เขียนคนเดียวแต่ยังมีเพื่อนร่วมชะตากรรมอีก 3 คน ผู้ชาย 1 ผู้หญิง 2 รวมผู้เขียนด้วยก็เป็น 4 คน และหลังจากที่รอ 1 ชั่วโมงเต็มๆ เจ้าหน้าที่ ที่สัมภาษณ์เมื่อรอบแรกก็เดินเข้ามาพร้อมกับทีมงานอีก 4 คน (เท่าจำนวนคนที่สัมภาษณ์ผ่าน บุคลิกการแต่งกายคล้ายๆกัน คือใส่สูทเรียบร้อย แต่หน้าตากร้านแดด กร้านลม เหมือนเซลขายเครื่องกรองน้ำตามบ้าน แล้วก็เสียงแหบๆกันทุกคนเลย เหมือนพูดมาหลายรอบ) มาถึงก็มาแสดงความยินดี จับไม้จับมือ แล้วก็เริ่มจับคู่โดยทีมงาน 1 คนไปกับผู้สัมภาษณ์ 1 คน จากนั้นก็พาเดินออกจากบริษัท มายืนคุยกันอยู่ริมถนน (พหลโยธิน เยื้องๆเมเจอร์รัชโยธิน) ทีมงานที่มาเทรนด์ให้แนะนำตัวเองให้ฟังคราวๆ
ระหว่างที่คุยผู้เขียนสังเกตเห็นผู้หญิงอีกคนหนึ่งเดินมาสมทบในมือถืออะไรสักอย่างลักษณะเหมือนหนังสือกะด้วยสายตาประมาณ 1?2 ฟุต (ลักษณะและบุคลิกเหมือนกัน) แล้วทีมงานก็บอกกับผู้เขียนว่าเดี๋ยวเราจะออกนอกสถานที่กัน ใช้เวลาทั้งวันไม่ได้ติดธุระที่ไหนใช่หรือเปล่า ผู้เขียนก็ตกใจเลยถามทีมงานว่าจะพาไปที่ไหน แต่ทีมงานก็อิดออดบอกว่าเดี๋ยวไปถึงก็รู้เอง ผู้เขียนจึงยื่นคำขาดว่าถ้าไม่บอกว่าจะไปไหนก็คงไปด้วยไม่ได้ ทีมงานจึงยอมบอกว่าไปแถวๆห้วยขวาง ผู้เขียนคิดว่าไหนๆก็มาแล้วต้องไปถ้าโดนหลอกจริงๆจะได้จำเป็นบทเรียน ระหว่างทางทีมงานก็พูดถึงคนที่สัมภาษณ์ผู้เขียน (คนที่อ้างว่าเป็นผู้จัดการ) ว่าฐานะดี ควักเงินออกจากกระเป๋าแต่ละทีแบงค์พันเป็นปึก!! (แม่เจ้า!! รวยขนาดนั้นแต่ดันเดินมาทำงาน เห็นกะตาว่าเดินนำทีมงานมาจากปากซอยจนเข้าประตูบริษัท ไม่มีรถส่วนตัว ทั้งๆที่ที่จอดรถหน้าบริษัทออกจะว่าง)
ผู้เขียนรู้แก่ใจแล้วว่าโดนหลอกมาทำงานประเภทขายตรงแน่นอนแค่นี้ก็แย่แล้ว แต่ที่หนักคือจุดหมายปลายทางกลับไม่ใช่ย่านธุรกิจ สมกับตำแหน่งฝ่ายขายธุรกิจตามที่สมัคร แต่เป็นแฟลตห้วยขวางที่ใครเคยผ่านน่าจะทราบว่าทั้งเก่าทั้งโทรม ลงจากรถได้ทีมงานสาวทั้งสองคนก็ชวนกินข้าว ผู้เขียนโมโหมากจึงถามทีมงานทั้งคู่ว่า “พี่นัดหนูมาตั้งแต่ 8 โมงเช้ากว่าพี่จะมาก็ 9 โมง มาถึงพี่ยังมาขอกินข้าวอีกเหรอ แล้วตกลงจะให้ทำอะไรกันแน่” แต่ทีมงานทั้งคู่ก็ยังบอกให้ใจเย็นๆก่อนเดี๋ยวกินข้าวเสร็จจะอธิบายงานให้ฟัง ได้ยินอย่างนั้นจึงคิดว่าไปดีกว่าผู้เขียนจึงทำทีว่าขอตัวไปซื้อหนังสือพิมพ์มาอ่าน พอพ้นสายตาทีมงานมาได้ก็โบกแท๊กซี่กลับบ้านทันที
?จึงขอเตือนทุกท่านโดยเฉพาะผู้หญิงหากมีการนัดสัมภาษณ์งานกรุณาตรวจสอบให้แน่ใจเสียก่อน คิดถึงเรื่องความปลอดภัยเป็นหลักเพราะท่านอาจจะไม่โชคดีเหมือนผู้เขียนก็ได้ ความจริงยังมีเรื่องทำนองนี้อีกเรื่องหนึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับประกันชีวิตแต่จะขอเอาไว้เล่าคราวต่อไป ขอบคุณที่เสียเวลาอ่านบทความยาวๆนี้ขอให้ทุกท่านโชคดี
แล้วพบกันในบทความต่อไปค่ะ
เขียนโดย กุมภาพันธ์